แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ Old Movie Review แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ Old Movie Review แสดงบทความทั้งหมด

วันจันทร์ที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2557

The Host ( 2006 ) Movie Review

Movie Review



"ภาพยนตร์สัตว์ประหลาดที่น่าทึ่งที่สุดเท่าที่เคยมีมา ?"

           ถึงแม้ว่าในภายนอก The Host หรือในชื่อภาษาเกาหลีว่า "Gwoemul" จะเป็นเหมือนภาพยนตร์สัตว์ประหลาดสุดแสนธรรมดา เอาเข้าจริงถ้าหากดูจากคุณภาพ CG และโปสเตอร์แล้ว มันแทบจะกลายเป็นหนังเกรด B เมื่อเทียบกับ Hollywood อย่าง Godzilla ไปเลย 

แต่สิ่งที่ทำให้มันโกลาหลและน่าทึ่งเสียยิ่งกว่า Goldzilla ปี 2014 ซะอีกเลยก็คือ บทภาพยนตร์ของมันต่างหาก มันไม่ใช่แค่ภาพยนตร์สัตว์ประหลาดที่ใส่มาเพียงแต่ฉากถล่มเมืองหรือถล่มสิ่งต่างๆ แต่มันเต็มไปด้วยเนื้อหาการวิพากษ์วิจารณ์รัฐบาลเกาหลีใต้และรัฐบาลอเมริกาอย่างรุนแรงและหนักหน่วงเสียยิ่งกว่าฉากปล่อยพลังของ Godzilla ซึ่งการวิพากษ์วิจารณ์นี้ก็ดันมีเหตุมาจากส่วนหนึ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริงระหว่างประเทศเกาหลีใต้กับอเมริกาในปี 2000 อีกด้วย จะเรียกได้ว่าเป็นการตอบโต้ของผู้กำกับ บอง จุน โฮซึ่งไม่ได้เพียงวิพากษ์รัฐบาลอเมริกาที่สอดมือเข้ามายุ่ง แต่ยังวิพากษ์รัฐบาลเกาหลีใต้ที่ไม่รักษาผลประโยชน์และแก้ไขปัญหาของประเทศตัวเองอีกด้วย

อีกสิ่งหนึ่งที่ทำให้ Gwoemul แตกต่างจากภาพยนตร์แนวเดียวกันเรื่องอื่นๆ ก็คือตัวละคร โดยส่วนมากตัวละครในภาพยนตร์แนวนี้จะไม่ค่อยน่าสนใจและซ้ำซาก หรือดีไม่ดีก็อาจจะพาน่าเบื่อไปเลยก็มีเช่นใน Godzilla ปี 2014 แต่ในภาพยนตร์เรื่องนี้ตัวละครต่างๆกลับน่าสนใจอยู่ตลอดเวลา ถึงแม้ว่าแต่ละตัวละครจะมีแกนหลักคล้ายๆกันอยู่บ้างซึ่งก็คือการต้องการพิสูจน์ตนเอง หรือ การแก้แค้นสัตว์ประหลาด แต่ประเด็นเหล่านี้ ตัวภาพยนตร์ก็เล่าออกมาได้อย่างยอดเยี่ยมจนทำให้ผู้เขียนรู้สึกว่าตัวละครเหล่านี้เป็นมนุษย์จริงๆ

ผู้เขียนต้องขอชมการกำกับของผู้กำกับมากความสามารถ บอง จุน โฮคนนี้จริงๆ นอกจากเขาจะเป็นผู้กำกับที่เล่าเรื่องเก่งมากๆคนหนึ่งแล้ว ผู้เขียนยังชื่นชอบแนวทางการสร้างภาพยนตร์ของเขาอย่างมากอีกด้วย ถึงแม้ว่า Gwoemul จะเป็นภาพยนตร์สัตว์ประหลาด ซึ่งโดยปกติมันจะต้องอลังการ ยิ่งใหญ่ และเต็มไปด้วยฉากหายนะทุก สิบนาที ซึ่งในหลายๆครั้งฉากเหล่านี้มันกลายเป็นปัญหาใหญ่หลวงของภาพยนตร์เหล่านี้ ที่มีแต่อาหารทางภาพแต่ดันไม่มีความหมายหรือสื่อไปถึงอะไรได้เลยนอกจากความซะใจส่วนตัวอย่างเดียว แต่บอง จุน โฮ เลือกที่จะจำกัดความเป็นภาพยนตร์สัตว์ประหลาดของเขาลงให้เหลือแต่ด้านที่จำเป็นจริงๆ ซึ่งเป็นผลทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้ของเขาไม่รู้สึกถึงเวลาที่สูญเสียไปโดยเปล่าประโยชน์เลยสักวินาทีเดียว ซ้ำการกำกับที่แอบแฝงความตลกปนทุกข์เอาไว้อย่างแนบเนียนก็ยิ่งทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้น่าทึ่งเข้าไปอีก

ในท้ายที่สุด The Host หรือ "Gwoemul" ก็กลายเป็นภาพยนตร์สัตว์ประหลาดที่น่าทึงที่สุดเรื่องหนึ่ง ด้วยการกำกับที่น่าทึ่งของบอง จุน โฮ ที่ถ่ายทอดการวิพากษ์วิจารณ์รัฐบาลเกาหลีใต้และตอบโต้รัฐบาลอเมริกาอย่างรุนแรงได้อย่างน่าทึ่ง ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้กลายเป็นภาพยนตร์สัตว์ประหลาดที่ยอดเยี่ยมที่สุดเท่าที่เคยมีมาของผู้เขียนเลยทีเดียว

Final Score : [ A + ] & [ Must See Badge ]

วันจันทร์ที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2557

Taxi Driver ( 1976 ) Movie Review

Movie Review
หนึ่งในภาพยนตร์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดของ โรเบิร์ต เดอ นีโร




                                Taxi Driver เป็นอีกหนึ่งในภาพยนตร์ของผู้กำกับ มาร์ติน สกอร์เซซี ที่เรียกได้ว่าหลายๆคนคงจะคุ้นหูกันดีหรืออาจจะเคยชมกันมาบ้างด้วยซ้ำไป นอกจากนั้นแล้วมันยังเรียกได้อีกว่าเป็นหนึ่งในผลงานที่ยอดเยี่ยมที่สุดของ โรเบิร์ต เดอ นีโร และแฟนๆป๋าเดอ นีโรทุกคนจะต้องเคยดู ซึ่งต้องขอสารภาพเลยว่าผู้เขียนเองได้ชม Taxi Driver เป็นครั้งแรก ถึงแม้ว่าจะเป็นแฟนของป๋าเดอ นีโรมานานแล้วก็ตาม (โดยเฉพาะหนังของป๋าแกช่วงหลังๆที่แต่ละเรื่องนี้....สุดๆเลยนะป๋า)


Taxi Driver ตามชื่อเรื่องเลย ว่าด้วยเรื่องของคนขับ Taxi คนหนึ่งในเมือง New York  ที่เขาได้ประสบพบเจอกับเหตุการณ์ต่างๆมากมายในเมือง New York ซึ่งมันทำให้เขา "ขยะแขยง" และเมื่อสิ่งต่างๆเริ่มไม่เป็นไปตามที่เขาคาดหวัง มันจึงทำให้เขาเริ่มที่จะตัดสินใจครั้งใหญ่บางอย่าง


แง่มุมที่น่าสนใจมากที่สุดในภาพยนตร์เรื่องนี้เลยก็คือ การถ่ายทอดมุมมองของความน่าขยะแขยง ล้มเหลว เละเทะ และเน่าเฟะของเมือง New York ในช่วงสมัยปี 1970s ไม่ว่าจะเป็นการลุกฮือของคนผิวสีที่พยายามเบ่งอำนาจและกร่างไปทั่วเมือง หรือ โสเภณีและอุตสาหกรรมหนังโป๊ที่เกลื่อนไปทั่วเมืองจนกลายเป็นเรื่องปกติและ "ยอมรับได้" ซึ่งในจุดนี้ต้องขอชม มาร์ติน สกอร์เซซีจริงๆที่ถ่ายทอดมุมมองนี้ได้อย่างน่าทึ่ง ไม่ว่าจะเป็นการถ่ายด้วยมุมกล้องและจุดโฟกัสที่สร้างความรู้สึกแปลกปลอม แปลกประหลาด และโดยเฉพาะการจัดสีในฉากต่างๆ และการถ่ายทอดความคิดจากตัวละครสู่ผู้ชมได้อย่างน่าทึ่ง โดยเปรียบเสมือนถูกล้างสมองโดยที่ผู้ชมอาจจะไม่รู้ตัวด้วยซ้ำไป คิดๆดูแล้วถ้าหากภาพยนตร์เรื่องนี้ได้มือตัดต่อฝีมือฉกาจประจำตัวของสกอร์เซซีอย่าง เทลม่า ชูเมกเกอร์มาตัดต่อแล้วล่ะก็ คงจะแซ่บยิ่งกว่านี้อย่างแน่นอน


ตัวนักแสดงนำอย่างป๋าโรเบิรต์ เดอ นีโรเองก็เรียกได้ว่าเป็นเสาหลักสำคัญในภาพยนตร์เรื่องนี้เลยทีเดียว จากการแสดงที่น่าทึ่ง เริ่มจากคนขับ Taxi ที่ดูเหมือนสุดแสนจะธรรมดา ไปจนถึงช่วงบ้าคลั่ง นี้ยังไม่รวมถึงภาวะจิตใจของตัวละครที่หนักหน่วงเอาการอยู่เหมือนกันอีกด้วย แต่ป๋าก็แสดงได้อย่างน่าทึ่งจนทำให้เรารู้สึกอยากติดตามตัวละครนี้อย่างบอกไม่ถูก ถึงแม้ว่าในท้ายที่สุดแล้วตัวละครๆนี้จะไม่ได้ดูเหมือน "ฮีโร่" ซักเท่าไรนักก็ตาม


ตัวธีมหลักของภาพยนตร์เองก็เรียกได้ว่าน่าสนใจเช่นกัน เพราะมันพูดถึงสภาพความเป็นอยู่ของประเทศอเมริกาหรืออย่างน้อยก็เมือง New York ในขณะนั้นที่เต็มไปด้วยขี้ยา โสเภณี และฆาตกรมากมาย  แต่เหมือนตัวมาร์ติน สกอร์เซซีเองจะถ่ายทอดมันออกมาด้วยทัศนะคติของความพยายาม "ขอความช่วยเหลือ" เสียมากกว่าจะด่าทอ ด้วยความรู้สึกที่เป็นเหมือนการตะโกนให้ใครซักคนออกมาช่วยเหลือหรือแก้ไขสังคมอเมริกันที่กำลังย่ำแย่ถึงขีดสุดในปัจจุบัน ซึ่งการที่ตัวภาพยนตร์นำเอาอาชีพอย่างคนขับ Taxi มาเป็นตัวแก้ไขปัญหา ก็เป็นการเสียดสีและจิกกัด นักการเมืองและตำรวจในโลกของความเป็นจริงได้อย่างเจ็บแสบเช่นกัน

ประเด็นของการก้าวหน้าไปสู่โลกของประชาธิปไตยในภาพยนตร์เรื่องนี้ก็เรียกได้ว่าถูกถ่ายทอดออกมาในมุมมองที่ทำให้ผู้เขียนรู้สึกต้องกลับไปทบทวนอยู่เหมือนกัน ว่าในบางครั้งการก้าวที่รวดเร็วมากจนเกินไป นอกจากมันจะกระทบถึงผู้คนที่ปรับตัวไม่ทันแล้ว มันยังสร้างความขัดแย้งภายนอกและภายในจิตใจของผู้คน และอาจจะปะทุขึ้นมาเมื่อไรก็ได้อีกด้วย ซึ่งเราจะเห็นประเด็นเหล่านี้แอบแฝงอยู่ในการกระทำของตัวละครต่างๆในภาพยนตร์


อีกสิ่งหนึ่งที่น่าสนใจในภาพยนตร์เรื่องนี้ ก็คือการถ่ายทอดเรื่องราวของ "ความรัก" ของมาร์ติน สกอร์เซซีใน Taxi Driver ที่ตรงกันข้ามกับธีมหลักของภาพยนตร์อย่างสิ้นเชิง เพราะมันถูกถ่ายทอดออกมาในภาพของสิ่งที่สวยงาม มีความหวัง และอบอุ่นเหลือเกิน นอกจากนั้นแล้วมันยังเป็นสิ่งที่ตัวเอกของเรื่องปรารถนาอย่างสูงสุดอีกด้วย เปรียบเสมือนว่าสุดท้ายแล้ว ต่อให้เราจะเลวร้ายเท่าใด ความรักก็คือสิ่งที่เราต้องการสูงที่สุด


Taxi Driver ต้องเรียกได้ว่าเป็นอีกหนึ่งในภาพยนตร์ที่น่าทึ่งของ มาร์ติน สกอร์เซซีจริงๆจากการกำกับที่สร้างโลกที่น่าขยะแขยง เละเทะ และบิดเบี้ยวของเขา นอกจากนั้นแล้วการแสดงของป๋าโรเบิรต์ เดอ นีโรผนวกกับบทตัวละครที่น่าทึ่งก็ยิ่งส่งให้ภาพยนตร์เรื่องนี้ยิ่งน่าจดจำในฐานะของคำเตือนของการก้าวข้ามสู่โลกประชาธิปไตยที่รวดเร็วจนเกินไปได้อย่างน่าทึ่งอีกต่างหาก ถึงแม้ว่าตัวภาพยนตร์ในบางครั้งให้ความรู้สึกว่าตัวสกอร์เซซีเองอ่อนข้อและออมมือในประเด็นบางประเด็นไปบ้างอย่างน่าเสียดาย ก็ไม่ได้ลดทอนความน่าจดจำของภาพยนตร์เรื่องนี้ไปซักเท่าไรเลยทีเดียว ถ้าหากคุณเป็นแฟนของ ผู้กำกับมาร์ติน สกอร์เซซี หรือ นักแสดงโรเบิรต์ เดอ นีโร นี้คือหนึ่งในภาพยนตร์บังคับที่ต้องชมอย่างแน่นอน


Final Score : [ A ] & [ MUST SEE BADGE ]